کاش پایان دلخوشی ها مرگ نبود

ای کسی که نگاه آفتابی ات در تک تک سلول هایم جان می گیرد .

ای کسی که شادی بخش روزهای تیره و بارانی منی .

 ای کسی که در اوج بی پناهی به قلب شکسته ام سامان دادی و به ژرفای دردهای

پنهانم پی بردی.

ترا می ستایم ای تنها  تویی که با نگاهت عشق را در وجودم شکوفا کردی با حضور تو و با

یاد تو زندگی رنگی دیگر می گیرد. نگاه مهربانت روحی تازه به جانم می بخشد و لبخند

صمیمی ات خستگی را از تنم بیرون میکند. نگاهت را از من مگیر.

من زنده ام به معجزه چشمهای تو